Doen

Fodors lijst

toeristNeem Bali. Het eiland bevindt zich midden in een ecologische crisis. De helft van de rivieren van het Indonesische eiland is opgedroogd. Elke dag verwijderden honderden schoonmakers 100 ton afval van de stranden. De oorzaak? Te veel toeristen – die maar blijven komen. Jaarlijks trekken er 7 miljoen buitenlandse toeristen naar een eiland met slechts 4 miljoen inwoners. Ook de kleinere eilanden voor de kust trekken veel toeristen.

Bali is een van de vele plaatsen die de negatieve gevolgen van het massatoerisme voelen. Thailand sloot een onlangs hele eilanden af om ecosystemen te redden. In Venetië trekken kolossale cruiseschepen dwars door de stad en duwen Airbnb’s bewoners uit de huizenmarkt. In Spanje is graffiti met leuzen tegen toeristen te vinden.

“Waarom noemen we het het toeristenseizoen als we niet op ze mogen schieten?”   graffiti

Nu reizen eenvoudiger en goedkoper is geworden, is het toerisme enorm gestegen. In 1996 namen toeristen 560 miljoen reizen naar het buitenland; tegen 2016 was dat meer dan verdubbeld tot 1,2 miljard. Over de hele wereld leidt toerisme tot aantasting van het milieu en leefgebieden en hoge kosten van levensonderhoud en gedwongen migraties.

Fodor

Vorig jaar werden in Tanzania, een zogenaamde eco-bestemming, naar schatting 185 Masai-huizen afgebrand door autoriteiten die jachtexcursies organiseren, waardoor 6.800 mensen dakloos raakten. In India werden tienduizenden dorpsbewoners illegaal uitgezet uit reservaten. Ook elders, in India, Sri Lanka, Argentinië, Kenia en Italië moeten mensen plaatsmaken voor hotels, resorts, luchthavens en cruisehavens – een groeiend probleem. Wanneer het toerisme de economie domineert, geven sommige overheden prioriteit aan toeristen boven hun eigen burgers.

“Reizen is ontdekken dat iedereen het over ander landen fout heeft” – Aldous Huxley

Toerisme kan ook een verwoestend effect hebben op de lokale ecosystemen, met name op plaatsen die toch al kwetsbaar zijn. In Maleisië heeft bijvoorbeeld de kustontwikkeling – grotendeels gericht op toerisme – de helft van het regenwoud op het eiland Langkawi vernietigd en zijn mangroven beschadigd. Deze bossen slaat niet alleen meer CO2 op dan de meeste tropische bossen, maar bieden ook een eerste verdedigingslinie tegen tsunami’s.

“De beste manier om te reizen is om een goed boek te lezen” – Jules Claretie, Frans schrijver, theateracteur en historicus 1840-1913

Deze ontwikkelingen leiden tot de radicale vraag: moeten we stoppen met reizen? Zogenaamde ‘ethische reizen’ of ecoreizen bieden niet noodzakelijk een oplossing.

Geen wonder dat zelfs diegenen die reizen verkopen toeristen aansporen om bepaalde bestemmingen te heroverwegen. Fodors ‘No-List’ waarschuwde in 2017 lezers weg te blijven van plaatsen vanwege de gevaren die ze voor toeristen vormden: New Delhi stond op de lijst vanwege zijn smog, Miami Beach vanwege het Zika-virus. De lijst 2018 nam in 2018 een ​​andere afslag en waarschuwde toeristen dat ze gevaar vormden voor plaatsen zoals de Galapagos, de Grote Muur van China en Venetië.

Weeshuistoerisme

Sommige toeristen beginnen te worstelen met de negatieve gevolgen van hun reislust. In een onderzoek uit 2016 zei 6 op de 10 Amerikanen zich verantwoordelijk te voelen voor het feit dat hun reizen de mensen, het milieu of de economie van een bestemming schaden. Ecotoerisme is in opkomst in landen als Costa Rica. Vrijwilligerswerk biedt reizigers de mogelijkheid om ‘iets terug te geven’ tijdens hun vakantie. Programma’s in Cambodja bieden bijvoorbeeld mogelijkheden voor vrijwilligerswerk in weeshuizen.

Maar zelfs deze vormen van toerisme kunnen schade aanrichten. In Cambodja worden kinderen tot handelswaar gemaakt. Tussen 2005 en 2015 steeg het aantal Cambodjaanse weeshuizen met 60%, ondanks het feit dat naar schatting 80% (!) van de Cambodjaanse kinderen in weeshuizen ten minste één levende ouder heeft.

‘Het is niet langer mogelijk om kritiek op exploderend toerisme af te doen als snobistisch, om van high-end cultureel toerisme neer te kijken op in T-shirt geklede bezoekers die opeengeperst in een tourbus zitten, schrijft Elizabeth Becker in The Guardian. Of je nu per cruiseschip of tuk-tuk reist, of je nu aan het backpacken bent of deelneemt aan een rondleiding door de kashba: het maakt allemaal deel uit van het probleem, betoogt ze. ‘De dimensies van de industrie zijn zo snel en zo enorm gegroeid dat het een serieus probleem is geworden.’

“Wij maken grote reizen om dingen te zien, waar wij in onze eigen omgeving geen acht op slaan” – Plinius de Jongere, Romeins letterkundige en politicus 62-113

En dan nog het reizen zelf. Vliegen is dodelijk voor de planeet. De groei van de luchtvaartsector doet vooruitgang in veel andere sectoren teniet. Eén retourtje Amsterdam-New York is net zo schadelijk als het eten van duizend Big Macs. Al twee jaar een waterbesparende douchekop? Eén retour naar Londen en de CO2 die u bespaarde is alweer uitgestoten. Of heeft u alleen nog milieuvriendelijke led-lampen in huis? De CO2-winst die u daar in 5,5 jaar mee boekt, is met één retourtje Barcelona vervlogen. En dan hebben we het nog niet over milieu-effecten, ruimtebeslag en verbruik van fossiele brandstoffen.

Minder vaak en minder ver

Is het dan mogelijk om om op een verantwoorde manier overal naartoe te reizen? Dat is te hopen, want reizen is een aantrekkelijke manier om letterlijk de horizon te verruimen. Misschien kan het door het minder en bewuster te doen.

Sommige landen beperken inmiddels zelf het aantal en de soort toeristen dat binnenkomt. Bhutan is een pionier in deze ‘hoogwaardige, low-impact’-benadering van toerisme. Buitenlandse toeristen moeten bovendien een minimum van 250 dollar per dag in het land besteden. Palau en Botswana volgen dit model. Bewoners van UNESCO-werelderfgoed over de hele wereld worden betrokken bij beheersplannen om het toerisme zo te leiden dat de lokale natuur en cultuur in stand blijft en het tegelijkertijd financieel voordeel oplevert. De handhaving is echter een probleem, niet zelden zijn er toch illegale activiteiten. En Bhutan’s idee bevoordeelt de welgestelde reizigers.

Uiteindelijk is er maar één doeltreffende manier om te voorkomen dat u bijdraagt ​​aan de problemen van het toerisme: ga niet. Ervan uitgaande dat dat geen echte optie is, zijn er manieren om uw voetafdruk te verkleinen. Ga niet naar plaatsen die expliciet geen toeristen willen, zoals Venetië en de Galapagos. Ga niet naar plaatsen waar de economie te eenzijdig afhankelijk is van toerisme, zoals Bali en Aruba. En ga niet werken als vrijwilliger vanwege de ‘exotische’ beleving en zoek naar bijzondere ervaringen dichter bij huis.

De keuze voor dergelijke plaatsen en type reizen is niet zo beperkt als het op het eerste gezicht misschien lijkt. Het zijn kansen voor een soort toerisme dat de omgeving en zijn bewoners niet beschadigt of vernietigt. Veel mensen reizen alle continenten af, maar zijn nog nooit in de Biesbosch geweest.

Trefwoord

Nieuwsbrief ontvangen?

Blijf op de hoogte van de laatste Upside berichten.


Advertentie

  • Cadeauwinkel